Vijekovima su drugi datumi označavali početak kalendara, uključujući 25. mart i 25. decembar. Kako je onda 1. januar postao Nova godina?
Mnoge zemlje širom svijeta obilježavaju 1. januar kao Novu godinu. Na Silvestrovo (31. decembra) ljudi se okupljaju sa svojim prijateljima i porodicama u novogodišnjoj noći kako bi proslavili.
Međutim, to nije uvijek bio slučaj. Zapravo, vijekovimasu drugi datumi označavali početak kalendara, uključujući 25. mart i 25. decembar, piše Britannica.
Kako je onda 1. januar postao Nova godina?
Dijelom možemo zahvaliti rimskom kralju Numi Pompiliju. Prema tradiciji, tokom svoje vladavine (oko 715. – 673. prije nove ere) Numa je revidirao rimski republikanski kalendar tako da je januar zamijenio mart kao prvi mjesec. Bio je to prikladan izbor, jer je januar dobio ime po Janusu, rimskom bogu svih početaka, a mart je slavio Marsa, boga rata, piše Britannica.
Neki izvori tvrde da je Numa stvorio i mjesec januar. Međutim, postoje dokazi da je 1. januar službeno počeo rimsku godinu tek 153. p.n.e. Godine 46. prije nove ere Julije Cezar uveo je više promjena, iako je julijanski kalendar, kako je postao poznat, zadržao 1. januar kao datum početka godine.
Širenjem Rimskog Carstva raširila se i upotreba Julijanskog kalendara. Međutim, nakon pada Rima u 5. vijeku, mnoge su kršćanske zemlje promijenile kalendar kako bi više odražavao njihovu vjeru, a 25. mart (blagdan Blagovijesti) i 25. decembar (Božić) postali su uobičajeni dani Nove godine, prenosi Večernji list.
Početak nove godine simbolizira sreću, obnovljenu energiju i nadu u bolju budućnost. Gledanje vatrometa i pjevanje pjesama običaji su koji se prakticiraju širom svijeta.
Početak nove godine izvrsno je vrijeme za pozitivne promjene, zbog čega mnogi ljudi zapisuju svoje odluke za nadolazeću godinu.
(Agencije)
