Remek-djelo evropske književnosti… Poslije Aleksandra Tišme, najznačajniji i najinovativniji pisac u nekadašnjoj Jugoslaviji…Ovakve komplimente, prema mišljenjima najuglednijih književnih kritičara sa njemačkog govornog područja, zaslužuje samo jedno ime: bosanskohercegovački pisac Dževad Karahasan.
Takvi hvalospjevi koji se, uzgred rečeno, veoma rijetko čuju mogli su se pročitati upravo proteklih nedjelja u kredibilnim novinama kao što su berlinski Die Welt, njegovo nedjeljno izdanje Welt an Sontag i bečki dnevnik Die press, a sve povodom najnovijeg Karahasanovog romana Uvod u lebdenje koji je objavljen na njemačkom jeziku, prenosi list Danas koji je uradio intervju sa poznatim autorom.
Koliki renome uživa Karahasan pokazuje i to što je prvo predstavljanje njemačkog izdanja Uvoda u lebdenje planirano iduće nedjelje, u srijedu 25. januara, u Berlinskoj akademiji umetnosti. Ovaj roman originalno je prošle godine objavila izdavačka kuća Connectum iz Sarajeva, a ubrzo i Bulevar Book, sve prepoznatljiviji izdavač iz Novog Sada, koji je paralelno sa Uvodom u lebdenje objavio i Karahasanovu knjigu eseja Dnevnik selidbe o opsadi Sarajeva.
Iako su se prvi put pojavila pred čitaocima u velikom vremenskom rasponu, od 1995. do 2022. godine, oba se ova Karahasanova djela misaono dopunjuju, slojevito se nastavljajući i kao esejističko, i romansijersko svjedočanstvo o Sarajevu pod opsadom, o pokušaju ubijanja jednog grada i otporu da se sačuva ne samo njegovo materijalno već i duhovno naslijeđe.
Dževad Karahasan (Duvno, 1953) jedan je od najznačajnijih savremenih evropskih pisaca. Romansijer je, autor drama, esejista, univerzitetski profesor (Sarajevo, Salcburg, Getingem i Berlin), i filozof.
Autor je romana Što pepeo priča, Istočni divan, Šahrijarov prsten, Sara i Serafina, Noćno vijeće, pripovedačkih zbirki Kuća za umorne i Izvještaji iz tamnog vilajeta, knjiga eseja O jeziku i strahu, Dnevnik selidbe, Knjiga vrtova.
Karahasanova djela su prevedena na veliki broj jezika, a ovaj je poznati pisac dobitnik brojnih priznanja od kojih treba izdvojiti Herderovu nagradu, Geteovu medalju, nagrade Franc Nobl i Hajne, kao i Lajpcišku nagradu za evropsko razumijevanje. Karahasan je Sarajevo napustio u augustu 1993, ali ga nije ostavio zauvijek. Živi na relaciji Graz – Sarajevo.
Radnja romana Uvod u lebdenje odvija se u Sarajevu s proljeća 1992; glavni junak je prevodilac koji u svom gradu ugošćuje pjesnika Petera Hurda čiju je knjigu preveo, i koja treba da bude predstavljena sarajevskim čitaocima. Život u Sarajevu i pred prevodioca i pred gosta stavlja velike izazove.
Paralelno sa nepobitnim činjenicama koje su Sarajevo uvele u red gradova mučenika najnovije svetske historije, i koje predstavljaju bazu romana, Dževad Karahasan psihološki iznijansirano istražuje konsekvence moralnih dilema čiji rezultati u konačnom zbiru mogu da čovjeka iskustveno učine ili jačim, ili da ga slomiju.
Iako sama reč „lebdenje“ asocira na lakoću, na blagost i spokoj bestežinskog stanja, vaš roman „Uvod u lebdenje“ otvara teške nedoumice o tome koliko čovjek poznaje sebe, i šta nas čini istinitim, stvarnim.
Da li je Sarajevo pod opsadom onaj uslov koji bi nam garantovao pouzdanost odgovora?
Kompletan tekst je na linku
