Na današnji dan, 02. septembra 1996. održani su prvi poslijeratni izbori u Bosni i Hercegovini.
Izbori u Bosni i Hercegovini se održavaju svake četvrte godine počev od novembra 1990. godine, koji se smatraju i prvim slobodnim višepartijskim izborima.
Prema svom daytonskom zadatku, Organizacia za evropsku sigurnost i saradnju (OSCE) odredila je 1996. godine, propise glasanja na izborima.
Prema zvaničnim informacijama, OSCE je prihvatila registraciju 49 političkih partija i 33 nezavisna kandidata koji su željeli učestvovati na izborima.
Iz OSCE-a su 1996. godine, saopštili da je 51 politička partija predala prijavu za učešće na izborima, te da su dvije odbijene dok je jedna prihvaćena na opštinskom nivou, iako se željela kandidirati na viši nivo.
Samo jedan nezavisni politički kandidat sakupio je dovoljno potpisa kako bi se kandidirao za Zastupnički dom BiH. Vladimir Srebrov zadovoljio je kriterij prema kojim se za najviši nivo mogu kandidirati nezavisni kandidati koji skupe najmanje 5.000 potpisa podrške. Za političke partije koje žele konkurirati za isti nivo neophodno je 10.000 potpisa, dok im je za kantonalni potrebno 1.500, a za opštinski 200 potpisa građana.
Političke stranke i nezavisni kandidati su se mogli kandidirati na nivou Predsjedništva BiH, Skupštine BiH, Predsjedništva RS, Narodne skupštine RS, Skupštine Federacije, Kantona i Opštine.
2. Septembar 2007. preminuo je Safet Isović doajen sevdalinke i jedan od najistaknutijih umjetnika Bosne i Hercegovine.
Rođen je 8. januara 1936. godine u Bileći. Tokom drugog svjetskog rata napustio je rodnu Bileću kao izbjeglica sa svojim roditeljima. Od tada je bio nastanjen u Banja Luci gdje je pohađao osnovnu školu “Šesta pučka škola”. Nakon završetka rata vratio se u Bileću gdje je upisao i maturirao gimnaziju, a potom upisao višu gimnaziju u Trebinju. Nakon šestog razreda preseljava u Slavonski Brod gdje je nastavio školovanje u gimnaziji “Zlatko Šnajder”, bio je među najboljim đacima i završio veliku maturu 1955. godine. Iste godine je preselio u Sarajevo i počeo studirati na Pravnom fakultetu. U Sarajevu je, nakon doseljenja, proveo ostatak života. Tokom rata (1992-1995) bio je teško ranjen u svojoj porodičnoj kući, ali nakon dužeg liječenja oporavio se i nastavio se baviti muzikom. U društvu svojih prijatelja je često pjevao stare sevdalinke koje nikad nije snimio. Jedna od njih je “Na Ophodži prema Bakijama”.
Safet Isović je više od 50 godina komponovao i pisao tekstove, bilježio i čuvao od zaborava na hiljade sevdalinki. Mnoga priznanja, plakete i povelje svjedoče o njegovoj veličini, među njima Zlatni mikrofon, Estradna nagrada BiH, Estradna nagrada bivše Jugoslavije, te 35 zlatnih i srebrenih ploča.
Zasigurno će se svako složiti da je Sajo, kako su ga mnogi voljeli zvati, svojom specifičnom izvedbom i poimanjem oplemenio sevdah i ostao jedan od časnih umjetnika koji je čuvao i njegovao muzičko blago Bosne i Hercegovine.
Dženaza (ukop) je obavljena 4. septembra 2007. godine u haremu Alipašine džamije u Sarajevu.
2. Septembar 1910. rođen je Skender Kulenović u Bosanskom Petrovcu, gdje je završio osnovnu školu, a potom nakon naglog osiromašenja porodice (agrarna reforma) prelazi u majčino rodno mjesto Travnik gdje od 1921. do 1930. godine kao vanjski učenik pohađao Jezuitsku gimnaziju. U trećem razredu gimnazije javio se sa prvim književnim radom (soneti Ocvale primule). Od 1930. godine studira pravo na zagrebačkom sveucilištu. 1933. postaje clan SKOJ-a, a 1935. KPJ. Srađuje u brojnim listovima i časopisima, a 1937. godine sa Hasanom Kikicem i Safetom Krupicem pokreće u Zagrebu muslimanski časopis Putokaz.
1941. godine stupa u Prvi partizanski odred Bosanske krajine. Član AVNOJ-a i ZAVNOBiH-a, Kulenović u ratu piše poeme, uređuje listove Krajiški partizan, Bosanski udarnik, Glas i Oslobođenje. Od 1945. do 1947. obavlja fnkciju direktora drame Narodnog pozorišta u Sarajevu, uređuje Novo doba, Pregled, Književne novine i Novu misao. Od 1950. do 1953. sekretar je Narodne skupštine FNRJ, a poslije zabrane Nove misli je kažnjen i postavljen za korektora u Borbi. 1955. godine prelazi u Mostar na mjesto dramaturga Narodnog pozorišta, jedno vrijeme je i urednik u beogradskoj Prosveti
Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, izmedju ostalih Dvadesetsedmojulske nagrade SRBiH (1971) i nagrade AVNOJ-a (1972). Bio je član SANU, ANUBiH i JAZU.
Umro je 25. januara 1978. godine u Beogradu.
U rubrici Na današnji dan objavljujemo najznačajnije događaje iz historije Bosne i Hercegovine.
(Mostarski.ba)
